Dit betreft bijvoorbeeld de Doe Mee-banen, maar ook een deel van de huidige vangnetbanen. Daarnaast zijn de mogelijkheden tot ondersteuning van klanten bij hun re-integratie en de vergoeding van werkgevers voor een lagere productie van hun medewerkers minder.

Dit beperkt de mogelijkheden van de bijstandsklanten op een betaalde baan. Dat leidt ertoe dat een deel van de klanten die tot nu toe wel een betaalde (gesubsidieerde) baan konden vinden, nu ofwel langer in de uitkering blijven of helemaal aangewezen blijven op een uitkering. Dit risico is – voor zover voorzien kan worden – meegenomen in de prognoses.

De maatregelen worden genomen in een tijd, dat niet alleen in Nederland, maar mondiaal, het gunstige economische tij scherp keert. De verwachting is, dat de werkgelegenheid in 2009 en zal teruglopen.

• Werknemers die door de recessie ontslagen worden, zullen een geduchte concurrent zijn voor sollicitanten met een verouderde opleiding en ervaring. De gevolgen van de maatregelen zijn wel opgenomen in de prognoses, maar de gevolgen van de recessie niet.

• In de prognoses is uitgegaan van onze huidige informatie met betrekking tot de budgetten die door het Ministerie van SZW aan de gemeente zullen worden verstrekt. Met betrekking tot het re-integratiebudget zijn dat inschattingen.

• Het bestuursakkoord bepaalt tot en met 2011 welk bedrag de gemeente ontvangt op het inkomensdeel van het budget. Vanaf 2012 is het onbekend welk budget de gemeente ontvangt. De verwachting is, dat dit budget beduidend lager is dan het budget van 2011.

Een deel van de maatregelen heeft negatieve consequenties voor de re-integratiebedrijven en zoekt de grens op van de contractafspraken.

Het hogere aantal bijstandsklanten en de verschuiving van taken van de re-integratiebedrijven naar de klantmanager kan leiden tot een groter aantal klantmanagers dan tot nu toe begroot en daarmee tot hogere apparaatskosten.